Γεωγραφία

Το Menalon Trail εκτείνεται στην περιοχή του Δυτικού Μαινάλου, στα ανατολικά τμήματα των Γορτυνιακών Βουνών και στη χαράδρα του Λούσιου. Αν και όλη η περιοχή είναι ορεινή, το ανάγλυφο είναι ήπιο, με εξαίρεση τη χαράδρα του Λούσιου, όπου τα ρήγματα και η διάβρωση έχουν διαμορφώσει μεγάλες ασβεστολιθικές ορθοπλαγιές και τα ελατοδάση καλύπτουν όλο το Δυτικό Μαίναλο και τη ζώνη του Βαλτεσινίκου, ενώ αντίθετα τα βουνά πάνω από τα Λαγκάδια είναι γυμνά. Η χαράδρα του Λούσιου έχει τη μεγαλύτερη ποικιλία βλάστησης και τοπίων, αποτέλεσμα της μορφολογίας και της έντασης της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Η Γορτυνία είναι ορεινή και τραχιά και έτσι διαθέτει σημαντικά φυσικά περιουσιακά στοιχεία - κυρίως πηγές νερού, δασικών πόρων και κτηνοτροφίκές περιοχές- και αποτελεί καταφύγιο για πολλές μορφές ζωής. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις παραμέτρους, η πάγια κατοίκηση σε μικρές πόλεις ή χωριά έχει συμπληρωθεί σε ταραγμένους καιρούς από τα κύματα των πληθυσμών που αναζητούν την ασφάλεια.

Πολλές μικρές πόλεις εγκαταστάθηκαν στην Αρχαιότητα, όπως το Τευθίς, Μεθύδριο, Θεισόα του Μαινάλου και τις θέσεις των μεγάλων ναών και οι άξονες κίνησης είναι γνωστό σήμερα, καθώς και τη θέση της μια μεγάλη πόλη, τη Γόρτυνα, που άκμασε από τη Γεωμετρική περίοδο μέχρι η Βυζαντινή περίοδο. Κοντά στη Γόρτυνα, ένα σημαντικό θρησκευτικό και θεραπευτικό κέντρο αναπτύχθηκε, γνωστό ως Ασκληπιείο.

Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη και μέση βυζαντινή περίοδο, καθώς η περιοχή βρισκόταν μακριά από τις γραμμές τάσης της ιστορίας. Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στα τέλη των Βυζαντινών χρόνων, όταν τα σημαντικά μοναστήρια της «Φιλοσόφου» και «Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος» ιδρύθηκαν. Κατά την επόμενη περίοδο, το ενδιαφέρον των φράγκων για την Πελοπόννησο και την παρατεταμένη σύγκρουση στην περίμετρο του αντανακλώνται μέσα στη Γορτυνία και υπογραμμίζεται από την κατασκευή των οχυρώσεων στα χωριά της Καρύταινας, Άκοβας, Μαγούλιανα, Βαλτεσινίκο και άλλα.

Αναμφίβολα, η περίοδος που αρχίζει με την αποχώρηση των Βενετών (1715) και διαρκεί μέχρι την απελευθέρωση από την Τουρκοκρατία (1825) είναι μια περίοδος σημαντικών εντάσεων και γεμάτο εξαιρετικές ευκαιρίες για την Γορτυνία, και ο πλούτος της και τα αμυντικά πλεονεκτήματα της σε συνδυασμό, αντιστοιχούσαν στις προκλήσεις των καιρών. Οι σταθερή παραγωγή πόρων από το βουνό, οι νερόμυλοι της Δημητσάνας, η παραγωγή πυρίτιδας, οι νέοι κοινωνικοί και οικονομικοί ρόλοι των μονών, η πρωταρχική σημασία της ασφάλειας που παρέχεται από την ορεινή ενδοχώρα σε σύγκριση με την εκτεθειμένη και συνεχώς απειλούμενη πεδινή περίμετρο είναι οι λόγοι της κοινωνικής, οικονομικής και διοικητικής ανάπτυξης της Γορτυνίας.
Το αποκορύφωμα της δύναμης της περιοχής είναι οι ισχυρές οικογένειες του Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα και Δεληγιάννη, οι οποίοι ξεκίνησαν ή έχουν συμμετάσχει στην επανάσταση του 1821 και στη συνέχεια στη διοίκηση της αναγέννησης του ελληνικού κράτους.
Από το 1833 έως το 1997 η Γορτυνία ήταν διοικητικά μια επαρχία της Αρκαδίας, μαζί με εννέα άλλους δήμους, Γόρτυνος, Δημητσάνας, Τρικολώνων, Ηραίας, Τρόπαια, Κοντοβάζαινα, Κλείτορος, Λαγκάδια και Βυτίνα. Το 2010 το σχέδιο μεταρρύθμισης του Καλλικράτη ανασυγκρότησε την επαρχία της Γορτυνίας γεωγραφικά ως Δήμος Γορτυνίας, με πρωτεύουσα την Δημητσάνα.
Ο δήμος έχει τώρα μια περιοχή των 1180 τ. χλμ. και πληθυσμό μόλις 10.320 κατοίκους. Δύο μεγάλες οδικές αρτηρίες διασχίζουν την Γορτυνία, ο δρόμος Βυτίνας-Τρίπολης-Λαγκάδια-Ολυμπία, και ένα άλλο τμήμα αυτού του δρόμου με κατεύθυνση προς Μεγαλόπολη. Γύρω τους ένας ελικοειδής δρόμος που διασχίζει Μαίναλο (συνδέσεις από τη Βυτίνα σε Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου-Τρίπολη και σύνδεση με Αλωνίσταινα -Τρίπολη) που με το τοπικό και δασικό οδικό δίκτυο επιτρέπει την πρόσβαση σε όλους τους σημαντικούς πόρους και τα τουριστικά αξιοθέατα.

 

Το Μονοπάτι
του Μαινάλου

Από τη Στεμνίτσα στα Λαγκάδια
Μήκος 75.2 χλμ
Υψόμετρο 420 - 1550 μ

Σήμανση

Για την καλύτερη δυνατή εμπειρία και την πληροφόρηση σας, παρακαλούμε να μην ξεχάσετε να πάρετε τους

 

Η χαράδρα του Λούσιου, η Κλινίτσα και το Δυτικό Μαίναλο συνθέτουν το πεδίο των 3 πρώτων σκελών της διαδρομής.

Μετά την Ελάτη, η διαδρομή διασχίσει το περίπλοκο ανάγλυφο των ανατολικών απολήξεων των Γορτυνιακών βουνών.